Μετά τα «έξυπνα» αυτοκίνητα, τα «έξυπνα» πλυντήρια, τις «έξυπνες» τηλεοράσεις, τα «έξυπνα» κινητά και τους «έξυπνους» σχολικούς πίνακες, ωρίμασε η ώρα να γίνουν πιο «έξυπνα» και τα σχολικά βιβλία, ώστε να κάνουν τους μαθητές και τους φοιτητές ακόμα πιο έξυπνους! Η αμερικανική εταιρία Vulcan του συνιδρυτή της Microsoft Πολ Άλεν χρηματοδοτεί την ανάπτυξη ενός ηλεκτρονικού βιβλίου – εγχειριδίου με την ονομασία Inquire, το οποίο χάρη στο ειδικό λογισμικό του και στη σύνδεσή του με το διαδίκτυο, απαντά σε τυχόν απορίες μαθητών φοιτητών που προκύπτουν όταν αυτοί διαβάζουν τις σελίδες του.
Το ηλεκτρονικό βιβλίο προχωρά πέρα από το απλό «φόρτωμα» ενός συμβατικού βιβλίου σε έναν φορητό υπολογιστή, που επιτρέπει στους μαθητές ή τους φοιτητές να διαβάζουν μόνο από κομπιούτερ. Το καινοτομικό σύστημα της Inquire στην ουσία είναι μια εφαρμογή (app) που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε έναν υπολογιστή – ταμπλέτα όπως το iPad.
Καθώς οι νέοι διαβάζουν το ψηφιακό περιεχόμενο του σχολικού ή φοιτητικού βιβλίου και «κολλάνε» σε κάποιο σημείο, μπορούν να μεταφέρονται σε κάποια νέα ιστοσελίδα τύπου Wikipedia, η οποία τους δίνει όσες πληροφορίες, εικόνες, διαγράμματα κλπ. χρειάζονται για να καταλάβουν μία έννοια (για παράδειγμα, αν πρόκειται για μάθημα βιολογίας, τι είναι οι χλωροπλάστες). Οι μαθητές και φοιτητές μπορούν επίσης να πληκτρολογήσουν όποια ερώτηση θέλουν (π.χ. «τι είναι μία πρωτεΐνη;») και το ειδικό λογισμικό με δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης –σαν πρόθυμος καθηγητής– θα φροντίσει να δώσει διευκρινιστικές απαντήσεις.
Οι δημιουργοί του συστήματος, το οποίο παρουσιάστηκε σε συνδιάσκεψη για την τεχνητή νοημοσύνη στον Καναδά, το έχουν ήδη δοκιμάσει σε Αμερικανούς φοιτητές και διαπίστωσαν πως όσοι νέοι διάβασαν μέσα από αυτό το «έξυπνο» βιβλίο πέτυχαν καλύτερους βαθμούς στα τεστ σε σχέση με όσους διάβασαν από το παραδοσιακό έντυπο εγχειρίδιο.
Είναι πάντως, κάπως πρόωρο, να θεωρήσει κανείς ότι ηλεκτρονικά βιβλία σαν αυτό της Inquire θα αποτελέσουν σύντομα το μέλλον της εκπαίδευσης, καθώς δεν λείπουν οι δυσκολίες. Το νέο σύστημα έχει πίσω του δύο χρόνια ερευνών και παρ’ όλα αυτά δεν θεωρείται ακόμα ολοκληρωμένο, καθώς, μεταξύ άλλων, δεν πρόκειται απλώς για το «φόρτωμα» σε μία συσκευή ενός παραδοσιακού βιβλίου με ηλεκτρονική μορφή, αλλά για την κατάλληλη «κωδικοποίησή» του, ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί από τους αλγόριθμους του λογισμικού.
Ενδεικτικά, για ένα φοιτητικό εγχειρίδιο βιολογίας 1.400 σελίδων χρειάζονται να δουλέψουν 18 βιολόγοι έως το τέλος του 2013. Με τέτοιο ρυθμό όμως, είναι αμφίβολο αν υπάρχει αρκετός χρόνος για να περιληφθούν στο «έξυπνο» σύστημα και άλλα εκπαιδευτικά εγχειρίδια.
Οι άνδρες που κάνουν βαράκια απομακρύνουν τον κίνδυνο να πάθουν διαβήτη, σύμφωνα με μία νέα έρευνα ομάδας επιστημόνων από τις ΗΠΑ και τη Δανία. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η τακτική άσκηση με βάρη μειώνει κατά περίπου ένα τρίτο την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Είναι η πρώτη φορά που μία έρευνα αναδεικνύει τον ρόλο της εξάσκησης με βαράκια για την προστασία από τον διαβήτη, καθώς μέχρι τώρα οι μελέτες είχαν εστιάσει στα σχετικά οφέλη της αεροβικής άσκησης, όπως το τρέξιμο ή το γρήγορο περπάτημα.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό Archives of Internal Medicine, μελέτησαν πάνω από 32.000 άνδρες για μία περίοδο 18 ετών, στη διάρκεια της οποίας σχεδόν οι 2.300 ανέπτυξαν διαβήτη τύπου 2.
Η μελέτη έδειξε ότι η άσκηση με βαράκια για τουλάχιστον 30 λεπτά τη μέρα, πέντε φορές την εβδομάδα (δηλαδή συνολικά 150 λεπτά), μειώνει κατά 34% κατά μέσον όρο τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη. Αλλά ακόμα και η λιγότερο συχνή άσκηση –έως μία ώρα την εβδομάδα (1-60 λεπτά)– σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο διαβήτη κατά 12%. Όσοι έκαναν ενδιάμεση άσκηση με βαράκια (60 έως 150 λεπτά την εβδομάδα), είχαν μειωμένο κίνδυνο κατά 25%. Αντίστοιχα, η αεροβική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη κατά 52% (για 150 και πάνω λεπτά εβδομαδιαίως), κατά 31% (για 60 - 150 λεπτά) και κατά 7% (για λιγότερο από μία ώρα).
Όμως, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αν τα βαράκια συνδυάζονται με αεροβικού τύπου άσκηση, τότε επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη δυνατή μείωση (κατά 59%) του κινδύνου για διαβήτη. Δεν είναι σαφές αν ανάλογο όφελος, κάνοντας βαράκια και αεροβική άσκηση, επιτυγχάνουν και οι γυναίκες όσον αφορά τον διαβήτη, γι’ αυτό, σύμφωνα με τους ερευνητές, χρειάζεται περαιτέρω μελέτη του θέματος.
Μια δεύτερη έρευνα επιστημόνων του Ινστιτούτου Ανθρώπινης Διατροφής του Πότσνταμ της Γερμανίας, που μελέτησε σχεδόν 6.000 ανθρώπους και δημοσιεύτηκε στο ίδιο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όσοι ασκούνται έστω και σε μέτριο βαθμό, έχουν μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου εξαιτίας επιπλοκών λόγω διαβήτη. Οι ερευνητές βρήκαν ότι οποιαδήποτε σχετικά ήπια σωματική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, το ποδήλατο, η κηπουρική, ακόμα και οι δουλειές του νοικοκυριού, μειώνουν τον κίνδυνο διαβήτη και πρόωρου θανάτου εξαιτίας του.
Ο διαβήτης τύπου 2 έχει εξελιχθεί σε σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας διεθνώς, εμφανίζοντας συνεχή αυξητική τάση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι 346 εκατ. άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από τη νόσο, ενώ οι θάνατοι που σχετίζονται με το διαβήτη αναμένεται να διπλασιαστούν μεταξύ των ετών 2005- 2030.
Η χημειοθεραπεία είναι δυνατό να έχει αρκετές φορές το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς, σύμφωνα με μία νέα έρευνα επιστημόνων από τις ΗΠΑ, μπορεί τελικά να κάνει τους όγκους των ασθενών περισσότερο και όχι λιγότερο ανθεκτικούς κατά την αντικαρκινική θεραπεία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιολόγο Πίτερ Νέλσον του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο Fred Hutchinson του Σιάτλ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό Nature, αναφέρουν ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να ωθήσει τα υγιή κύτταρα γύρω από την περιοχή του όγκου να παράγουν μια πρωτεΐνη, η οποία βοηθά τα καρκινικά κύτταρα να επιβιώσουν και να αυξηθούν. Οι επιστήμονες θα αναζητήσουν τώρα έναν τρόπο να μπλοκάρουν αυτή την παρενέργεια, που έχει ως συνέπεια συχνά η χημειοθεραπεία όχι απλώς να μην είναι αποτελεσματική, αλλά να ενισχύει τον καρκίνο. Περίπου το 90% των ασθενών με στερεούς και μεταστατικούς όγκους (μαστού, προστάτη, πνευμόνων, εντέρου κ.α.) αναπτύσσουν αντίσταση στη χημειοθεραπεία.
Η χημειοθεραπεία συνήθως γίνεται από τους ογκολόγους με δόσεις στον ασθενή, ώστε ο οργανισμός του να εξοικειωθεί κάπως με τις τοξικές παρενέργειες του φαρμάκου. Όμως αυτό δίνει χρόνο στους όγκους να ανακάμψουν και να αυξήσουν την αντίστασή τους, κάτι που παρατηρείται πολύ συχνά στους καρκινοπαθείς.
Οι ερευνητές μελέτησαν τα ινοβλαστικά κύτταρα που, υπό κανονικές συνθήκες, παίζουν ζωτικό ρόλο στην αποκατάσταση ενός τραύματος και στην παραγωγή κολλαγόνου που βοηθά στην αναδημιουργία των συνδετικών ιστών. Όμως, όπως διαπίστωσαν, οι βλάβες στο DNA που προκαλεί η χημειοθεραπεία σε αυτά τα υγιή κύτταρα, τα αναγκάζει να παράγουν έως 30 φορές περισσότερη ποσότητα μίας πρωτεΐνης (WNT16B) από ό,τι θα έπρεπε, ένα εύρημα που χαρακτηρίστηκε «τελείως απρόσμενο». Αυτή η πρωτεΐνη, με τη σειρά της, τροφοδοτεί την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και τα βοηθάει να επεκταθούν στον υγιή ιστό που τα περιβάλλει, αυξάνοντας έτσι την αντίστασή τους στη χημειοθεραπεία.
Οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη ότι η εν λόγω πρωτεΐνη εμπλέκεται στην ανάπτυξη των καρκινικών όγκων, τώρα όμως συνειδητοποίησαν ότι ενισχύει και την αντίσταση στη χημειοθεραπεία και πλέον ευελπιστούν ότι θα καταφέρουν να εξουδετερώσουν αυτούς τους μηχανισμούς ανατροφοδότησης και αντίστασης. Όπως δήλωσαν οι ερευνητές, θα μπορούσε να αναζητηθούν αντισώματα εναντίον αυτής της πρωτεΐνης ή, εναλλακτικά, ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται μικρότερες και λιγότερο τοξικές δόσεις κατά τη χημειοθεραπεία.
Με επιτυχία προσεδαφίστηκε σήμερα το πρωί στον πλανήτη Άρη το ρομποτικό όχημα Curiosity, όπως ανακοίνωσε η NASA. Η διάρκειας επτά λεπτών διαδικασία, αποτελεί την δυσκολότερη προσεδάφιση μη επανδρωμένου διαστημικού οχήματος στον Κόκκινο Πλανήτη. Κατευθυνόμενο προς την επιφάνεια του Άρη με περισσότερα από 20.000 χιλιόμετρα την ώρα, το ρομποτικό όχημα χρησιμοποίησε στην προσεδάφισή του προωθητήρες και αλεξίπτωτο.
«Επιβεβαιώθηκε η επαφή με το έδαφος», δήλωσε μέλος της ομάδας ελέγχου του οχήματος από το διαστημικό κέντρο στην Πασαντίνα, ανατολικά του Λος Άντζελες. Λίγο πριν από τις 08:30 (ώρα Ελλάδας) το κέντρο ελέγχου είχε λάβει το πρώτο σήμα του ρομπότ, το οποίο ετοιμαζόταν να εισέλθει στην ατμόσφαιρα του Άρη.
Αμέσως μετά την επιτυχημένη προσεδάφιση τα μέλη της αποστολής ξέσπασαν σε ζητωκραυγές και ένας από τους αξιωματούχους μοίρασε σοκολάτες Mars... Η ίδια ατμόσφαιρα χαράς επικράτησε και όταν το ρομπότ έστειλε την πρώτη φωτογραφία, εξαιρετικής καθαρότητας, της σκιάς του στο έδαφος του Άρη, αμέσως μετά την προσεδάφισή του. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα σε ανακοίνωσή του κάνει λόγο για «ένα άνευ προηγουμένου τεχνολογικό επίτευγμα».
Όσο πιο νωρίς κανείς εμφανίσει Αλτσχάιμερ, τόσο πιο επιθετικά θα εξελιχθεί η ασθένεια. Η εξέλιξη της νευροεκφυλιστικής αυτής νόσου είναι πιο βραδεία στους ανθρώπους άνω των 80 ετών σε σχέση με όσους είναι πιο νέοι, σύμφωνα τουλάχιστον με μία νέα έρευνα επιστημόνων από τις ΗΠΑ.
Ο κίνδυνος εμφάνισης της ανίατης νόσου αυξάνει με την ηλικία και έως τα 85 είναι περίπου 50%, δηλαδή ένας στους δύο ηλικιωμένους είναι πιθανό να την εμφανίσει. Όμως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, όσοι εμφανίσουν τα πρώτα συμπτώματα πιο αργά στη ζωή τους, βιώνουν μία πιο αργή εξέλιξη της ασθένειας, σε σχέση με τα άτομα στα οποία η νόσος κάνει την εμφάνισή της στα 65 ή τα 70.
Οι ερευνητές του τμήματος Νευροεπιστημών της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια – Σαν Ντιέγκο, που δημοσίευσαν τη σχετική έρευνα στο περιοδικό PLoS ONE, επισήμαναν ότι οι γιατροί θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τον διαφορετικό ρυθμό επιδείνωσης των συμπτωμάτων ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς. Σύμφωνα με τους ίδιους, είναι δυνατό ένας πολύ ηλικιωμένος να πάσχει από Αλτσχάιμερ, αλλά αυτό να μην έχει γίνει αντιληπτό, επειδή τα συμπτώματα εξελίσσονται πιο αργά. Να σημειωθεί ότι η ακριβής διάγνωση της νόσου μπορεί να γίνει μόνο με νεκροψία του εγκεφάλου μετά το θάνατο.
Οι ερευνητές μελέτησαν 723 άτομα ηλικίας 65 έως 90 ετών, κάνοντας διαδοχικά τεστ κάθε 6 ή 12 μήνες. Η μελέτη έδειξε ότι οι νεαρότεροι ασθενείς με Αλτσχάιμερ χάνουν τις νοητικές ικανότητές τους με ταχύτερο ρυθμό σε σχέση με τους γηραιότερους. Οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι γιατί η νόσος είναι πιο επιθετική στα άτομα μικρότερης ηλικίας.
Η ασθένεια, για την οποία ακόμα δεν υπάρχει θεραπεία, καταστρέφει βαθμιαία τα εγκεφαλικά κύτταρα, οδηγώντας σε σταδιακή απώλεια της μνήμης, της επικοινωνίας και της ικανότητας εκτέλεσης των καθημερινών εργασιών. Όσο ο πληθυσμός στις ανεπτυγμένες χώρες γερνάει, τόσο το πρόβλημα του Αλτσχάιμερ θα γίνεται πιο σοβαρό.
Μία ξεχωριστή έρευνα, με επικεφαλής την καθηγήτρια νευρολογίας Μπρέντα Χάνα-Πλέιντι του Πανεπιστημίου Έμορι, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό νευροεπιστήμης Frontiers of Human Neuroscience, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο εγκέφαλος των μουσικών -επαγγελματιών και ερασιτεχνών- είναι καλύτερα προστατευμένος από τις συνέπειες των γηρατειών και της άνοιας. Σύμφωνα με τη μελέτη, όσοι έμαθαν να παίζουν μουσική από την παιδική ηλικία και συνέχισαν να παίζουν κάποιο όργανο για τουλάχιστον δέκα χρόνια, έχουν, όταν μεγαλώσουν, καλύτερες επιδόσεις στα τεστ μνήμης και νόησης. Η μελέτη επιβεβαιώνει ότι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που συνεχίζουν να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα όσον αφορά τη σταδιακή απώλεια της υγείας του εγκεφάλου τους. Δεν είναι σαφές κατά πόσον το ίδιο συμβαίνει και για όσους αρχίζουν σε μεγάλη ηλικία να παίζουν κάποιο όργανο.
Καρκίνος του δέρματος και μάλιστα εκτεταμένος, ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά σε πληθυσμούς άγριων ψαριών. Το μελάνωμα, που εντοπίστηκε σε μία γεωγραφική περιοχή κάτω από τη μεγαλύτερη τρύπα του όζοντος στον κόσμο, στα ανοιχτά της Αυστραλίας, έχει εμφάνιση σχεδόν όμοια με αυτή στους ανθρώπους.
Μέχρι σήμερα, μελάνωμα εξαιτίας υπεριώδους ακτινοβολίας είχε παρατηρηθεί μόνο σε επιστημονικά εργαστήρια υπό ελεγχόμενες συνθήκες, με στόχο να μελετηθεί η πρόοδος του καρκίνου του δέρματος στους ανθρώπους.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Νιούκαστλ της Βρετανίας και του Ινστιτούτου Θαλασσίων Επιστημών της Αυστραλίας, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό PLoS ONE, ανακάλυψαν τον καρκίνο σε πέστροφες των κοραλλιών στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο στα ανατολικά της Αυστραλίας. Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες για να διευκρινιστεί η ακριβής αιτία του μελανώματος, αν και όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι υπεύθυνη πρέπει να θεωρείται η υπεριώδης ακτινοβολία του Ήλιου, που διαπερνά εύκολα την τρύπα του όζοντος. Άλλες πιθανές αιτίες, όπως η θαλάσσια μόλυνση και η ύπαρξη παθογόνων μικροβίων, έχουν ήδη αποκλειστεί.
Προς το παρόν είναι άγνωστο πόσον καιρό τα ψάρια πάσχουν από καρκίνο του δέρματος. Όμως είναι σίγουρο ότι η νόσος είναι εξαπλωμένη ανάμεσα στον πληθυσμό τους, ενώ οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι θα βρουν και άλλα ψάρια με δερματικό καρκίνο πέρα από τις πέστροφες των κοραλλιών.
Το όμορφο αυτό είδος των ψαριών (επιστημονικά Plectropomus leopardus) ενδημεί στο δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό και στην Αυστραλία και θεωρείται σημαντικό από αλιευτική άποψη. Οι ερευνητές εντόπισαν ήδη νεκρά ψάρια σε δύο τοποθεσίες του νότιου Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου, αλλά ακόμα δεν είναι σε θέση να πουν σε πόσα ακόμα σημεία υπάρχουν πληθυσμοί με την ασθένεια. Από τα 136 ψάρια που συλλέχθηκαν ως δείγμα, ποσοστό 15% είχαν σκουρόχρωμες αλλοιώσεις στο δέρμα τους, που σε μερικές περιπτώσεις κάλυπταν σχεδόν όλη την επιφάνεια του σώματός τους και είχαν σχεδόν μαύρο χρώμα. Αν και το μελάνωμα ήταν εκτεταμένο, συνήθως παρέμενε επιφανειακό, δηλαδή ο καρκίνος δεν είχε επεκταθεί βαθύτερα από το δέρμα, με συνέπεια, πέρα από το δέρμα τους που νοσούσε, τα ψάρια ήσαν, κατά τα άλλα, υγιή.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όταν ο καρκίνος επεκτείνεται κάτω από το δέρμα, τότε το ψάρι πρέπει να γίνεται πιο άρρωστο, λιγότερο ενεργητικό και να ψαρεύεται πιο εύκολα. Έτσι, εκτιμάται ότι το πραγματικό ποσοστό των ψαριών που πάσχουν από μελάνωμα, είναι μάλλον μεγαλύτερο από αυτό που δείχνει το δείγμα.
Οι επιστήμονες για πρώτη φορά ανακάλυψαν ανθρώπους που ο οργανισμός τους έχει φυσική προστασία απέναντι στη λύσσα. Πρόκειται για απομακρυσμένες κοινότητες του Αμαζονίου στο Περού, που τακτικά εκτίθενται σε νυχτερίδες – βαμπίρ (φορείς του ιού της λύσσας) και έτσι φαίνεται πως έχουν σταδιακά αποκτήσει φυσική ανοσία. Η ανακάλυψη καταρρίπτει την έως τώρα πεποίθηση ότι η μόλυνση από λύσσα είναι σχεδόν 100% θανατηφόρα, εκτός αν δοθεί άμεσα η κατάλληλη θεραπεία.
Οι ερευνητές του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό American Journal of Tropical Medicine and Hygiene, ανέφεραν ότι, από το δείγμα ανθρώπων που εξέτασαν, το 11% είχε προστασία απέναντι στην επικίνδυνη ασθένεια. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν επιβιώσει από τον ιό, χωρίς να έχουν δεχτεί οποιαδήποτε ιατρική αγωγή.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν για πρώτη φορά ότι ίσως υπάρχει ένα είδος φυσικής αντίστασης ή αυξημένης ανοσολογικής αντίδρασης σε ορισμένους πληθυσμούς που εκτίθενται συχνά στη νόσο», δήλωσαν οι ερευνητές και εξέφρασαν την ελπίδα ότι η ανακάλυψη θα οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων αποτελεσματικών θεραπειών κατά της λύσσας, που συνεχίζει να «θερίζει» σε ορισμένα σημεία του πλανήτη.
Η λύσσα εκτιμάται ότι προκαλεί περίπου 55.000 θανάτους ετησίως μόνο στην Αφρική και την Ασία, ενώ ήδη σημειώνονται αυξημένα περιστατικά στην Κίνα, στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και στην Κεντρική και Νότια Αμερική. Στις ανεπτυγμένες χώρες η νόσος έχει υποχωρήσει σημαντικά χάρη στις εκστρατείες εμβολιασμών των ζώων – φορέων. Παράλληλα, οι άνθρωποι που θεωρούνται ύποπτοι για έκθεση στη λύσσα μπορούν να εμβολιαστούν έγκαιρα και να προφυλαχθούν αποτελεσματικά μέσω της δημιουργίας αντισωμάτων στον οργανισμό έναντι του ιού.
Στην περίπτωση των κατοίκων του Αμαζονίου, ορισμένοι, παρόλο που δεν είχαν εμβολιαστεί ποτέ, βρέθηκαν να έχουν στο αίμα τους αντισώματα κατά του ιού της λύσσας. Από αυτό, κατά τους επιστήμονες, προκύπτει ότι η έκθεση στον ιό δεν έχει κατ’ ανάγκη μοιραία κατάληξη. Δεν αποκλείεται μάλιστα, το ποσοστό των ατόμων με φυσική ανοσία να είναι μεγαλύτερο, αφού όσοι δεν έχουν κάποιο ύποπτο σύμπτωμα για λύσσα, δεν καταφεύγουν στο νοσοκομείο για έλεγχο.
Οι επιστήμονες σχεδιάζουν ήδη γενετικές μελέτες στα άτομα με φυσική ανοσία στη λύσσα, προκειμένου να ανακαλύψουν τα συγκεκριμένα «μονοπάτια» στη βιοχημεία και φυσιολογία των εν λόγω ανθρώπων, που επιτρέπουν την ανάπτυξη της φυσικής αντίστασης του οργανισμού, ώστε αυτή να μπορεί, στη συνέχεια, να αναπαραχθεί και σε άλλους ανθρώπους με ελεγχόμενο τρόπο, κάτι που θα έσωζε ζωές.
Πώς μπορεί ένας καρκίνος να επανεμφανιστεί ενώ υποτίθεται ότι έχει «εκριζωθεί» με τις θεραπείες; Τρεις νέες μελέτες ειδικών από τις ΗΠΑ, το Βέλγιο και την Ολλανδία έρχονται να ενισχύσουν μια θεωρία η οποία δημιουργεί τα τελευταία χρόνια έριδες μεταξύ των επιστημόνων: οι μελέτες αυτές που δημοσιεύονται στα επιστημονικά περιοδικά Nature και Science δείχνουν ότι οι καρκινικοί όγκοι περιέχουν δεξαμενές από καρκινικά βλαστικά κύτταρα που μπορούν να πολλαπλασιαστούν και να τροφοδοτήσουν τον καρκίνο οδηγώντας σε υποτροπές. Εάν τα νέα στοιχεία επιβεβαιωθούν, τότε οι επιστήμονες πρέπει να ανακαλύψουν τρόπους εξόντωσης αυτών των κυττάρων, σε περίπτωση που θέλουν κάποια στιγμή να νικήσουν πραγματικά τον καρκίνο.
Τα υγιή βλαστικά κύτταρα, τα οποία θεωρείται από πολλούς ειδικούς ότι αποτελούν το μέλλον της επιστήμης, είναι πλέον γνωστό ότι υφίστανται και είναι πολυδύναμα, έχουν δηλαδή την ικανότητα να μετατρέπονται σε οποιοδήποτε υγιή ιστό του οργανισμό. Στις τρεις νέες μελέτες οι ερευνητές ασχολήθηκαν όμως με έναν άλλο τύπο βλαστικών κυττάρων, τα καρκινικά βλαστικά κύτταρα. Μέχρι σήμερα μόνο κάποιοι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα καρκινικά βλαστικά κύτταρα αποτελούν ένα βασικό «συστατικό» των όγκων.
Την τελευταία δεκαετία προέκυψαν ενδείξεις ύπαρξης αυτών των κυττάρων σε όγκους του μαστού ή του παχέος εντέρου. Ωστόσο, οι μελέτες εκείνες βασίζονταν σε μεταμόσχευση ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων σε ποντίκια τα οποία δεν διέθεταν ανοσοποιητικό σύστημα. Σύμφωνα με τους σκεπτικιστές, το τεχνητό αυτό περιβάλλον δημιουργεί αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Οι τρεις νέες μελέτες παρέχουν τώρα για πρώτη φορά στοιχεία σχετικά με ύπαρξη καρκινικών βλαστικών κυττάρων στους αρχικούς όγκους. Να σημειωθεί ότι τα ευρήματα βασίζονται και πάλι σε πειράματα σε ποντίκια, με αποτέλεσμα να μην σταματήσει ο σκεπτικισμός σχετικά με την ύπαρξη των συγκεκριμένων κυττάρων.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Λουίς Παράντα από το Ιατρικό Κέντρο Σαουθγουέστερν στο Πανεπιστήμιο του Τέξας που ήταν επικεφαλής σε μια εκ των τριών μελετών, η ερευνητική ομάδα του η οποία ασχολήθηκε με όγκους του εγκεφάλου θεωρεί ότι «βρήκε τον πραγματικό ένοχο». Ο ερευνητής προσέθεσε πως αν τα ευρήματα αυτά αφορούν και άλλες μορφές καρκίνου, τότε θα πρέπει να αλλάξει η θεώρηση των ειδικών σε ό,τι αφορά τις αντικαρκινικές θεραπείες. Όπως δήλωσε, ακόμη και αν η χημειοθεραπεία συρρικνώσει έναν όγκο αλλά δεν έχει επίδραση στα καρκινικά βλαστικά κύτταρα που τον τροφοδοτούν «ουσιαστικά ελάχιστη πρόοδος θα έχει γίνει στην αντιμετώπιση του καρκίνου».
Αν και η καφεΐνη έχει τη φήμη ότι δημιουργεί υπερένταση και αϋπνία, φαίνεται πως έχει ελαφρώς θετική επίδραση στη βελτίωση του ελέγχου των κινήσεων στους ασθενείς με Πάρκινσον, οι οποίοι εμφανίζουν τρέμουλο και δυσκολία συντονισμού των κινήσεών τους. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από μια νέα έρευνα επιστημόνων από τον Καναδά.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι όσοι καταναλώνουν πολλή καφεΐνη είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν Πάρκινσον, όμως η νέα έρευνα δείχνει ότι ο καφές και η καφεΐνη γενικότερα μπορεί να αμβλύνει την κινητική δυσλειτουργία σε όσους ήδη πάσχουν από τη νόσο. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ και του Γενικού Νοσοκομείου του Μόντρεαλ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό Neurology, μελέτησαν 61 ασθενείς με Πάρκινσον, στους οποίους χορήγησαν είτε χάπια καφεΐνης (100 μιλιγκράμ), είτε εικονικά χάπια (πλασέμπο), δύο φορές τη μέρα επί τρεις εβδομάδες, ενώ στη συνέχεια αύξησαν τη δόση σε 200 μιλιγκράμ δύο φορές ημερησίως για άλλες τρεις εβδομάδες. Η δοσολογία αυτή αντιστοιχεί σε δύο έως τέσσερα φλιτζάνια καφέ τη μέρα.
Μετά από τις έξι εβδομάδες, οι μισοί ασθενείς που είχαν πάρει καφεΐνη εμφάνιζαν κατά μέσον όρο μία βελτίωση της τάξης του 5% στα κινητικά συμπτώματα της νόσου σε σχέση με όσους είχαν απλώς, εν αγνοία τους, πάρει τα χάπια – πλασέμπο χωρίς καφεΐνη. Όσοι είχαν πάρει την καφεΐνη, είχαν ειδικότερα μία βελτίωση κατά 3% στην ταχύτητα των κινήσεών τους και στον βαθμό ακαμψίας σε σχέση με τη δεύτερη ομάδα που είχαν κάνει την εικονική θεραπεία.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, μία προληπτική κατανάλωση καφέ που θα παρείχε οφέλη της τάξης του 5%, θα καθυστερούσε τα κινητικά συμπτώματα της Πάρκινσον μόνο κατά έξι μήνες περίπου. Από την άλλη, η λήψη της καφεΐνης δεν φάνηκε να βελτιώνει την υπνηλία των ασθενών στη διάρκεια της μέρας, ούτε γενικότερα την ποιότητα της ζωής τους, τα συμπτώματα κατάθλιψης ή την ποιότητα του ύπνου τους.
Οι ερευνητές εξάλλου επισήμαναν ότι η μελέτη τους είχε μικρή χρονική διάρκεια και ότι τα όποια οφέλη της καφεΐνης μπορεί να εξασθενούν με το πέρασμα του χρόνου. Ακόμα, υπογράμμισαν την ανάγκη να διεξαχθούν περαιτέρω έρευνες σχετικά με το ζήτημα.
Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν έναν ιό της γρίπης των πτηνών που μολύνει τις φώκιες με πνευμονία. Ο ιός θεωρείται δυνητική απειλή να μεταδοθεί και στους ανθρώπους, οι οποίοι ποτέ πριν δεν έχουν εκτεθεί σε αυτόν. Γι αυτό τέθηκε υπό παρακολούθηση, αν και είναι ακόμα νωρίς να πει κανείς αν όντως ο ιός θα μπορούσε μελλοντικά να μολύνει τους ανθρώπους και πόσο σοβαρά.
Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι ο ιός Η3Ν8 μπορεί να αποτελεί το πρώτο σημάδι μιας νέας ομάδας ιών γρίπης, που έχουν τη δυνατότητα να μετακινούνται ανάμεσα στα διαφορετικά είδη και άρα να καταλήξουν να μολύνουν ανώτερα θηλαστικά όπως ο άνθρωπος. Η ανακάλυψη ότι ένας ιός «πήδησε» από τα πουλιά στις φώκιες και στη συνέχεια η μία φώκια μόλυνε την άλλη, μάλλον ξάφνιασε τους ερευνητές, δείχνοντας ότι η απειλή μιας μελλοντικής πανδημίας μπορεί να προέλθει από απρόσμενες πηγές, γεγονός που, όπως είπαν, δικαιολογεί μεγάλη και συνεχή ετοιμότητα.
Ελάχιστες φορές ως τώρα έχουν καταγραφεί ασθένειες γρίπης στις φώκιες και, όσο μπορούν να ξέρουν οι επιστήμονες, σε αυτές πάντα η μόλυνση προήλθε από πουλιά, ενώ έως τώρα ο ιός δεν μεταδιδόταν από τα μολυσμένα από τα πτηνά θηλαστικά σε άλλα θηλαστικά. Ο συγκεκριμένος ιός Η3Ν8, που ποτέ έως τώρα δεν είχε μολύνει φώκιες, είναι γνωστό μετά το 1960 ότι έχει περάσει αρκετές φορές από τα πουλιά σε διάφορα άλλα ζώα, όπως σκύλους και άλογα.
Οι ερευνητές, για πρώτη φορά βρήκαν τον Σεπτέμβριο 2011 σοβαρά άρρωστες φώκιες σε διάφορα σημεία της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ. Στο επόμενο τρίμηνο ανακαλύφθηκαν συνολικά 162 νεκρές ή ετοιμοθάνατες φώκιες, οι περισσότερες πολύ νεαρής ηλικίας (κάτω των έξι μηνών). Οι αναλύσεις που ακολούθησαν, οδήγησαν στην ανίχνευση ενός νέου στελέχους Η3Ν8 της γρίπης των πτηνών, που είχε καταφέρει να μεταπηδήσει από τα πουλιά στις φώκιες. Το γεγονός ότι οι φώκιες δεν είναι ψάρια αλλά θηλαστικά όπως ο άνθρωπος, αποτελεί πηγή ανησυχίας, με το σκεπτικό ότι ο ιός θα μπορούσε να μολύνει πιο εύκολα και άλλα θηλαστικά.
Η γενετική ανάλυση έδειξε ότι το συγκεκριμένο στέλεχος προέρχεται από ένα άλλο στέλεχος που κυκλοφορούσε στα βορειαμερικανικά πουλιά από το 2002 και κάποια στιγμή έκανε το «πέρασμα» στις φώκιες. Μάλιστα μία από τις συνολικά 37 μεταλλάξεις που εντοπίστηκαν, του επιτρέπει να «στοχεύει» μια πρωτεΐνη που υπάρχει και στους ανθρώπινους πνεύμονες. Οι μεταλλάξεις δείχνουν ότι δυνητικά ο ιός θα μπορούσε να αποκτήσει σημαντική ικανότητα μετάδοσης και μόλυνσης, αν και θα χρειαστούν περαιτέρω έρευνες για να διαπιστωθεί κατά πόσο αυτό συμβαίνει.
Με δεδομένη όμως την προϊστορία της εξάπλωσης άλλων στελεχών της γρίπης των πτηνών στους ανθρώπους –με πιο γνωστές τις περιπτώσεις των ιών Η1Ν1 και Η5Ν1– οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι ο νέος ιός Η3Ν8 θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για τη δημόσια υγεία.
Ο καθηγητής επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια Ίαν Λίπκιν επισήμανε ότι ο εν λόγω Η3Ν8 αποτελεί ένα ακόμα παράδειγμα ιών που απειλούν τον άνθρωπο, προερχόμενοι από ζώα, όπως γενικότερα οι διάφοροι άλλοι ιοί της γρίπης, ο ιός HIV του AIDS, ο ιός SARS, ο ιός του Δυτικού Νείλου κ.α. Μία επιδημία είτε στα άγρια είτε στα εξημερωμένα ζώα μπορεί να εξελιχθεί σε απειλή και για τους ανθρώπους, ακόμα και με τη μορφή πανδημίας.
Τέσσερις φορές τον προηγούμενο αιώνα εμφανίστηκε ένα νέο στέλεχος της γρίπης που μπόρεσε να εξαπλωθεί ταχύτατα μεταξύ των ανθρώπων. Η χειρότερη πανδημία ήταν το 1918, όταν πέθαναν περίπου 50 εκατ. άνθρωποι σε διάφορες χώρες, πολλοί περισσότεροι από τα θύματα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που μαινόταν την ίδια εποχή.
Σε όλες τις περιπτώσεις πανδημίας τα στελέχη της ανθρώπινης γρίπης είχαν προέλθει από ζώα και κυρίως πουλιά. Κατά καιρούς ένα στέλεχος γρίπης μεταδίδεται από ένα πουλί σε κάποιο θηλαστικό, πολύ σπάνια όμως ο ιός εξαπλώνεται μετά από το ένα θηλαστικό στο άλλο (χοίρους, σκύλους, άλογα κ.α.). Αν και όταν αυτό συμβεί, μετά από ορισμένες αναγκαίες μεταλλάξεις στο γενετικό υλικό του ιού, αποτελεί πλέον αιτία μεγάλης ανησυχίας για τους ανθρώπους. Οι επιστήμονες φοβούνται ότι, όπως συχνά έχει ήδη συμβεί με τους χοίρους, διαφορετικά στελέχη ιών θα μπορούσαν να μολύνουν ταυτόχρονα μία φώκια, από όπου ίσως προκύψει ένα νέο υβριδικό στέλεχος ιού της γρίπης ικανό να εξαπλώνεται και στους ανθρώπους μελλοντικά.
Ιάπωνες ερευνητές δημιούργησαν το πρώτο ανθρωποειδές ρομπότ- κολυμβητή, που κάνει ύπτιο και ελεύθερο (κρόουλ). Θα χρειαστεί όμως στο μέλλον ένα ζευγάρι πιο εξελιγμένα πόδια για να καταφέρει και το πρόσθιο που είναι πιο απαιτητικό στιλ.
Όπως έκαναν γνωστό, οι επιστήμονες του πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Τόκιο, με επικεφαλής τον καθηγητή Μοτόμου Νακασίμα, προορίζουν το ρομπότ τους για… ναυαγοσώστη στις παραλίες. Παράλληλα, όμως, το ρομπότ θεωρείται χρήσιμο για επιστημονικές έρευνες στο πεδίο της αθλητικής κολύμβησης, όπως π.χ. για αναλύσεις σχετικά με τη δύναμη που πρέπει να καταβάλουν οι κολυμβητές στο νερό.
Οι Ιάπωνες ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα τρισδιάστατο «σκάνερ» για να καταγράψουν πλήρως τη σωματική διάπλαση ενός κολυμβητή και, στη συνέχεια, εφάρμοσαν στο δημιούργημά τους 20 αδιάβροχους ελεγχόμενους από υπολογιστές κινητήρες, που αναπαράγουν με επιτυχία τις διάφορες αναγκαίες κινήσεις της κολύμβησης. Από άποψη ταχύτητας, προς το παρόν το ρομπότ «πιάνει» τα έξι μέτρα το δευτερόλεπτο, περίπου το ένα τρίτο του ανθρώπινου παγκόσμιου ρεκόρ. Όμως καθώς κάλλιστα μπορεί μελλοντικά να βελτιώσει τις επιδόσεις του, καλό θα ήταν, εκτός από τους συνήθεις ελέγχους ντόπινγκ, στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες να ρίξει κανείς μια πιο προσεκτική ματιά στους κολυμβητές της ιαπωνικής ομάδας!
Οι χρήστες του Twitter, του δικτύου που επιτρέπει την αποστολή σύντομων μηνυμάτων, ξεπέρασαν το μισό δισεκατομμύριο στα τέλη Ιουνίου και από αυτούς οι 140 εκατομμύρια λογαριασμοί βρίσκονται στις ΗΠΑ. Στη Βραζιλία καταγράφηκε αύξηση των χρηστών κατά 23% από την έναρξη του έτους, σύμφωνα με μια μελέτη που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η εταιρεία Semiocast.
Με 141,8 εκατομμύρια χρήστες στις 30 Ιουνύου 2012 οι ΗΠΑ κατέχουν μακράν την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών που χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο «μικρομπλογκ». Δεύτερη κατατάσσεται η Βραζιλία με 41,2 εκατομμύρια χρήστες και ακολουθεί η Ιαπωνία με 35 εκατομμύρια.
Η Ιαπωνία διατηρεί πάντως την δεύτερη θέση όσον αφορά τον αριθμό των μηνυμάτων, με 10,6%, πίσω από τους Αμερικανούς που έχουν δημοσιεύσει το ένα τέταρτο (25,8%) από αυτά. Για το λόγο αυτό τα ιαπωνικά είναι η δεύτερη γλώσσα, μετά τα αγγλικά, που χρησιμοποιείται περισσότερο στο Twitter.
Η πιο «δραστήρια» πόλη σε αριθμό μηνυμάτων είναι η Τζακάρτα αφού από εκεί έχει σταλεί το 2,4% του συνόλου των μηνυμάτων. Ακολουθεί σε μικρή απόσταση το Τόκιο και κατόπιν το Λονδίνο, με 2% των μηνυμάτων.
Η χρήση της αραβικής γλώσσας αυξάνεται ραγδαία και είναι πλέον η έκτη που χρησιμοποιείται πιο συχνά, ενώ το Ριάντ πέρασε στη 10η θέση των πιο «δραστήριων πόλεων». Ο αριθμός των χρηστών στη Σαουδική Αραβία αυξήθηκε κατά 93% μέσα σε έξι μήνες, φτάνοντας τα 2,9 εκατομμύρια.
Ασυνήθιστες στο ηλιακό μας σύστημα τεράστιες κατολισθήσεις πάγου, σαν γιγάντιες χιονοστιβάδες που καλύπτουν πολύ μεγάλες αποστάσεις, παρατηρήθηκαν σε έναν από τους δορυφόρους του Κρόνου, τον Ιαπετό. Το φαινόμενο, που φαίνεται πως είναι συχνό στο συγκεκριμένο ουράνιο σώμα, εξελίσσεται με μεγαλύτερη ταχύτητα και σε μεγαλύτερο εύρος από αυτό που προβλέπουν τα υπάρχοντα γεωλογικά μοντέλα των επιστημόνων, οι οποίοι προβληματίζονται για την ερμηνεία του.
Ο παγωμένος Ιαπετός έχει τις περισσότερες γιγάντιες κατολισθήσεις στο ηλιακό μας σύστημα, μετά τον Άρη. Κάτι ανάλογο έχει επίσης, αλλά πιο σπάνια και σε μικρότερη έκταση, παρατηρηθεί στη Γη. Οι εικόνες από το διαστημόπλοιο «Cassini», που από το 2004 βρίσκεται στη «γειτονιά» του Κρόνου, δείχνουν ότι το φαινόμενο λαμβάνει χώρα σε μεγάλο βαθμό στον Ιαπετό. Ενώ στη Γη οι κατολισθήσεις συνήθως κινούνται σε οριζόντια κατεύθυνση λιγότερο από το διπλάσιο της απόστασης της κάθετης πτώσης τους, στον Ιαπετό μπορούν να «ταξιδέψουν» οριζόντια επί πολλά χιλιόμετρα, μέχρι και 30 φορές περισσότερο από το ύψος της κάθετης πτώσης τους, κινούμενες σαν ύλη υγρής μάλλον παρά στερεής μορφής.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον – Σεν Λιούις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Nature, πιστεύουν ότι, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, λόγω της πολύ χαμηλής θερμοκρασίας, αλλάζουν οι ιδιότητες της τριβής και ο πάγος γίνεται πιο γλιστερός, με συνέπεια να συμπεριφέρεται σαν υγρό ή άμμος της παραλίας.
Ο Ιαπετός, που ανακαλύφθηκε το 1671 από τον αστρονόμο Τζιοβάνι Κασίνι και μελετήθηκε για πρώτη φορά από το ομώνυμο διαστημόπλοιο το 2004, έχει χαρακτηριστεί ως ο «γιν-γιανγκ» δορυφόρος του Κρόνου, επειδή η μία πλευρά του καλύπτεται από ένα σκούρο υλικό, ενώ η άλλη είναι πολύ πιο φωτεινή. Μια τεράστια κάθετη οροσειρά μυστηριώδους προέλευσης, που φθάνει σε ύψος 20 χιλιομέτρων (πολύ ψηλότερο από το Έβερεστ), κυκλώνει τον ισημερινό του και δίνει στο δορυφόρο την εικόνα ενός γιγάντιου καρυδιού, ενώ η επιφάνειά του φέρει μερικούς τεράστιους κρατήρες πρόσκρουσης βάθους έως 25 χλμ.
Τριάντα τεράστιες παγο-κατολισθήσεις ανιχνεύθηκαν στον Ιαπετό, από τις οποίες 17 στα τοιχώματα κρατήρων και 13 στις πλευρές της πανύψηλης οροσειράς του ισημερινού του. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι η τριβή είναι πολύ μικρότερη σε σχέση με τα αντίστοιχα φαινόμενα χιονοστιβάδων στη Γη, με συνέπεια οι κατολισθήσεις πάγου στον Ιαπετό να κινούνται με σημαντικά μεγαλύτερη ταχύτητα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αν μελετήσουν επισταμένα το φαινόμενο των παρατεταμένων κατολισθήσεων πάγου στον Ιαπετό, θα καταλάβουν καλύτερα γιατί κάτι ανάλογο συμβαίνει καμία φορά και στη Γη.
Όσοι εργάζονται σε νυχτερινές βάρδιες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν έμφραγμα ή εγκεφαλικό σε σχέση με όσους δουλεύουν τη μέρα, σύμφωνα με μία νέα έρευνα ομάδας επιστημόνων από τη Νορβηγία και τον Καναδά, τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα πάνω στο ζήτημα. Η μελέτη συμπέρανε ότι το πρόβλημα αφορά γενικότερα, αν και σε μικρότερο βαθμό, όσους εργάζονται όχι μόνο το πρωί, αλλά σε ακανόνιστες ή εναλλασσόμενες βάρδιες.
Στο παρελθόν η εργασία σε νυχτερινές βάρδιες, η οποία μπορεί να αποσυντονίσει το βιολογικό «ρολόι» του οργανισμού (κιρκαδιανό ρυθμό), έχει συσχετισθεί με αυξημένο κίνδυνο για υψηλή πίεση αίματος και διαβήτη. Οι ερευνητές συστήνουν στους εργαζόμενους να περιορίσουν, στο μέτρο που μπορούν, τη νυχτερινή εργασία.
Οι ερευνητές, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό British Medical Journal, ανέλυσαν και συνέκριναν στοιχεία από 34 δημοσιευμένες έρευνες που αφορούν σε μεγάλο δείγμα πληθυσμού (πάνω από 2 εκατ. εργαζόμενους) στο πλαίσιο μιας έρευνας που αποκαλείται μετα-ανάλυση. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η εργασία σε βάρδιες φαίνεται να αυξάνει, κατά μέσο όρο, κατά 23% τον κίνδυνο εμφράγματος, κατά 24% τον κίνδυνο εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου και κατά 5% τον κίνδυνο εγκεφαλικού. Όσοι εργάζονται κυρίως το βράδυ, έχουν μεγαλύτερο καρδιαγγειακό κίνδυνο (κατά 41%).
Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι σε μία αναπτυγμένη χώρα, όπου συχνά οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε βάρδιες (π.χ. ένας στους τρεις εργαζόμενους στον Καναδά), το 7% των εμφραγμάτων και των περιστατικών στεφανιαίας νόσου, καθώς και σχεδόν το 2% των εγκεφαλικών θα μπορούσαν να συσχετισθούν με την εργασία σε βάρδιες. Πάντως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η εργασία σε βάρδιες δεν βρέθηκε να συνδέεται με αυξημένη γενική θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία.
Η νυχτερινή εργασία, σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή της όρεξης και της πέψης, εξάρτηση από ηρεμιστικά χάπια ή διεγερτικές ουσίες, μειωμένη εργασιακή απόδοση και αυξημένα λάθη στη δουλειά, με συνέπεια ακόμα και ατυχήματα. Οι ειδικοί συστήνουν σε εργοδότες και εργαζόμενους η νυχτερινή εργασία να μην είναι μόνιμη και οι εργαζόμενοι να έχουν κατά καιρούς την ευκαιρία να κοιμούνται κανονικά το βράδυ.
Μία νέα πρωτότυπη τεχνολογία που ανέπτυξαν Γάλλοι ερευνητές, μπορεί να βοηθήσει τους παράλυτους ανθρώπους, οι οποίοι δεν μπορούν να κουνήσουν τα χέρια τους, έτσι ώστε να γράφουν μόνο με τη βοήθεια των… ματιών τους.
Υπό κανονικές συνθήκες τα μάτια κινούνται ασταμάτητα, αλλά θεωρείται ουσιαστικά αδύνατο ένας άνθρωπος να ελέγξει αυτές τις κινήσεις όπως ακριβώς αυτός θέλει. Η νέα τεχνική επιτρέπει στους ασθενείς να παράγουν πολύ ομαλές κινήσεις των ματιών τους προς την επιθυμητή κάθε φορά κατεύθυνση και, με τον τρόπο αυτό, τους επιτρέπει να αποκτήσουν πλήρη εθελούσιο έλεγχο στο πώς αυτά κινούνται.
Οι ασθενείς χρησιμοποιούν την κατευθυνόμενη από τους ίδιους κίνηση των ματιών ως ένα νοητό «στυλό» για να γράψουν, να υπογράψουν ή να σχεδιάσουν σε μία οθόνη. Μετά από εξάσκηση μερικών ωρών, οι ασθενείς μπορούσαν να «γράψουν» (με τις κινήσεις της κόρης των ματιών τους, τις οποίες κατέγραφε το λογισμικό ενός υπολογιστή) λέξεις με ρυθμό 20 έως 30 χαρακτήρων ανά λεπτό, περίπου όσο γρήγορα γράφει κανείς και με τα χέρια του. Η βιντεοκάμερα παρακολουθεί συνεχώς την ματιά και «μεταφράζει» τις κινήσεις σε γράμματα, αριθμούς ή άλλα σχήματα, οπότε ο κέρσορας της οθόνης κινείται ανάλογα, παράγοντας σε γραπτή μορφή το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι ασθενείς δεν βλέπουν την ίδια στιγμή τι «γράφουν» με τα μάτια τους, γι’ αυτό κατά καιρούς πρέπει να ελέγχουν στην οθόνη κατά πόσο είναι σωστή η γραπτή αναπαραγωγή των κινήσεων των ματιών τους.
Ο νευροεπιστήμονας του πανεπιστημίου «Πιέρ και Μαρί Κιουρί» του Παρισιού Ζαν Λορενσό, που δημοσίευσε τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology, ευελπιστεί ότι η μέθοδός του θα αποβεί χρήσιμη σε ανθρώπους με σοβαρούς τραυματισμούς στη σπονδυλική στήλη ή αλλού ή που πάσχουν από τη νόσο Λου Γκέριγκ και γενικότερα από κάθε ασθένεια που οδηγεί σε παράλυση άκρων ή ευρύτερη αδυναμία κινήσεων. Ακόμα, ο Γάλλος επιστήμονας πιστεύει ότι η τεχνολογία «γραψίματος με τα μάτια» θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σε άτομα με δυσλεξία ή σοβαρή διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας. Επίσης θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί από επαγγελματίες που χρειάζονται μια αυξημένη δυνατότητα εστίασης με τα μάτια τους, όπως χειρούργους και αθλητές.
Ο Γάλλος ερευνητής ήδη μελετά τη βελτίωση της τεχνολογίας τους και σχεδιάζει από το 2013 δοκιμές με ασθενείς που πάσχουν από αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (νόσο Λου Γκέριγκ).
Οι αστρονόμοι εντόπισαν για πρώτη φορά ένα μακρινό ηλιακό
σύστημα –σε απόσταση περίπου 10.000 ετών φωτός από τη Γη– στο οποίο οι τροχιές
των τριών έως τώρα γνωστών πλανητών του μοιάζουν πάρα πολύ με τις τροχιές των
πλανητών του δικού μας συστήματος. Όπως διαπιστώθηκε, η τροχιές τους βρίσκονται
σχεδόν στο ίδιο επίπεδο μεταξύ τους και, παράλληλα, είναι ευθυγραμμισμένες με
το επίπεδο περιστροφής του άστρου τους, δηλαδή με τον ισημερινό του.
Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει πολλά
άλλα ηλιακά συστήματα με «εξωτικούς» εξωπλανήτες, όπως γιγάντιους πλανήτες από αέρια.
Όμως οι περισσότεροι από αυτούς είχαν ασυνήθιστες τροχιές, αρκετά διαφορετικές
και εκκεντρικές σε σχέση με αυτές των πλανητών του δικού μας ηλιακού
συστήματος, το οποίο εμφανίζει μία αξιοσημείωτη αστρονομική ευταξία. Η Γη και
οι υπόλοιποι επτά πλανήτες κινούνται γύρω από τον Ήλιο σαν δρομείς σε γειτονικές
διαδρομές του ίδιου στίβου, στο ίδιο περίπου επίπεδο. Αντίθετα, πολλοί
εξωπλανήτες, συνήθως εμφανίζουν χαοτική συμπεριφορά, με δραματικές κλίσεις ή και
αντίστροφες τροχιές σε σχέση με αυτές του άστρου τους.
Τώρα, μια ομάδα αστρονόμων που έκαναν τη σχετική δημοσίευση
στο επιστημονικό περιοδικό Nature, ανίχνευσαν το πρώτο εξωπλανητικό σύστημα με
εξίσου εύτακτες τροχιές πλανητών, οι οποίοι κινούνται γύρω από το άστρο
Κέπλερ-30, μεγάλο και φωτεινό όσο ο δικός μας Ήλιος. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν
ότι το εν λόγω άστρο, όπως και το δικό μας, περιστρέφεται γύρω από ένα κάθετο
άξονα και γύρω από αυτό περιφέρονται τρεις πλανήτες, όλοι στο ίδιο επίπεδο.
Ο ένας εξωπλανήτης, με διάμετρο περίπου τετραπλάσια από αυτή
της Γης, έχει έτος (διάρκεια πλήρους περιφοράς γύρω από το άστρο του) 29 γήινων
ημερών, ενώ οι άλλοι δύο, με διάμετρο εννέα και 12 φορές μεγαλύτερη της Γης,
έχουν έτη 60 και 143 ημερών αντίστοιχα. Το ίδιο το άστρο, που είναι σχετικά νεαρής
ηλικίας, κάνει μία πλήρη περιφορά γύρω από το εαυτό του κάθε 16 μέρες.
Η ανακάλυψη, κατά τον καθηγητή φυσικής του ΜΙΤ Τζος Γουίν,
δείχνει ότι το δικό μας ηλιακό σύστημα δεν συνιστά κάποια ασυνήθιστη
«ιδιοτροπία» του Σύμπαντος και το γεγονός ότι ο Ήλιος μας και οι πλανήτες
κινούνται οργανωμένα στο ίδιο επίπεδο, κατά πάσα πιθανότητα δεν αποτελεί μία σπάνια
σύμπτωση. Το πόσο συχνό φαινόμενο είναι οι σταθερές και εύτακτες τροχιές των
πλανητών στα ηλιακά συστήματα, έχει σημασία για την εκτίμηση των πιθανοτήτων ύπαρξης
εξωγήινης ζωής, καθώς, οι σταθερές τροχιές ευνοούν ένα σταθερό κλίμα που, με τη
σειρά του, ευνοεί την ανάπτυξη ζωής, όπως συνέβη και στη Γη.
Τελικά δεν είναι τόσο το καθιστικό στιλ ζωής αυτό που
παχαίνει τους ανθρώπους, καθώς ένας κουστουμαρισμένος Ευρωπαίος υπάλληλος
γραφείου φαίνεται πως καίει την μέρα τις ίδιες περίπου θερμίδες με έναν
ημίγυμνο Αφρικανό που ξεποδαριάζεται για να βρει τροφή. Την άποψη ότι η
σωματική άσκηση είναι πιο σημαντική από τη διατροφή για την καταπολέμηση της
παχυσαρκίας, έρχεται να αμφισβητήσει μία νέα επιστημονική έρευνα, που καταλήγει
στο αντίθετο συμπέρασμα: ότι οι άνθρωποι σήμερα παχαίνουν περισσότερο επειδή
τρώνε πολύ κι ανθυγιεινά και λιγότερο επειδή δεν ασκούνται αρκετά.
Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Τανζανία, με
επικεφαλής τον ανθρωπολόγο Χέρμαν Πόντζερ του Κολεγίου Χάντερ της Νέας Υόρκης,
που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό PLoS ONE, μελέτησαν την
περίπτωση της φυλής Χάτζα, που επιβιώνει μέχρι σήμερα στη σαβάνα της εν λόγω
αφρικανικής χώρας, διατηρώντας σχεδόν αναλλοίωτο τον πανάρχαιο τρόπο ζωής των
κυνηγών-συλλεκτών. Η φυλή περιλαμβάνει περίπου 1.000 άτομα που ζουν με το
κυνήγι και τη συλλογή καρπών, χωρίς να χρησιμοποιούν σύγχρονα εργαλεία ή όπλα.
Η μελέτη –η πρώτη του είδους της που ερεύνησε άμεσα πόσες
θερμίδες καίνε οι πρωτόγονοι άνθρωποι– δείχνει ότι η ποσότητα θερμίδων που
χρειάζεται ο οργανισμός αποτελεί ένα σταθερό ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Αυτή η διαπίστωση
καταρρίπτει τη θεωρία ορισμένων επιστημόνων ότι μετά τη βιομηχανική επανάσταση
η ανάγκη των ανθρώπων για ενέργεια (θερμίδες) έχει μεταβληθεί δραστικά.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν τις ανάγκες και την κατανάλωση
ενέργειας 30 ανδρών και γυναικών της φυλής Χάτζα, ηλικίας 18 – 75 ετών και διαπίστωσαν
ότι ο ρυθμός μεταβολισμού του οργανισμού τους δεν διαφέρει από αυτόν των
ανθρώπων στη Δύση. Το γεγονός αυτό εξέπληξε τους ερευνητές καθώς έως τώρα οι
επιστήμονες υπέθεταν ότι οι κυνηγοί-συλλέκτες που διανύουν πεζή τεράστιες αποστάσεις
θα είχαν ταχύτερο μεταβολισμό και κατά συνέπεια θα έκαιγαν εκατοντάδες περισσότερες
θερμίδες σε σχέση με ένα Ευρωπαίο ή Αμερικανό.
Αυτό, κατά τον Πόντσερ, σημαίνει πως «η βασική αιτία που οι
Δυτικοί παχαίνουμε, είναι επειδή τρώμε πολύ και όχι επειδή ασκούμαστε πολύ
λίγο. Το να είναι κανείς σωματικά δραστήριος, είναι σημαντικό για την υγεία,
όμως δεν διασφαλίζει ότι θα είναι λεπτός. Για να γίνει αυτό, πρέπει να τρώμε
λιγότερο». Όπως σημείωσε ο ερευνητής, «ακόμα κι αν κάναμε ένα τρόπο ζωής όπως εκείνος
των προγόνων μας, δεν θα καίγαμε περισσότερες θερμίδες από όσες καίμε σήμερα… Απλώς
κατά τα τελευταία 50 χρόνια τρώμε πολύ περισσότερο από όσο έχουμε πραγματικά
ανάγκη και αυτή είναι η ουσία. Δεν υποστηρίζουμε ότι η σωματική δραστηριότητα
δεν είναι σημαντική για την υγεία. Όμως δεν φαίνεται να αποτελεί την κύρια
αιτία της παχυσαρκίας».
Η παχυσαρκία εξελίσσεται σε διεθνή «επιδημία». Έως το 2015
ένας στους τρεις ανθρώπους περίπου θα είναι υπέρβαρος (δείκτης σωματικής μάζας
25 - 30) και ένας στους δέκα παχύσαρκος (δείκτης άνω του 30), σύμφωνα με τον
Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Σήμερα κυκλοφορεί η αναβαθμισμένη έκδοση OS X Mountain Lion
του λειτουργικού συστήματος της Apple για τους υπολογιστές της Macintosh, οι
οποίοι θα δουλεύουν πλέον λίγο περισσότερο σαν iPad. Το ανανεωμένο λειτουργικό
σύστημα, μεταξύ άλλων, «δανείζεται» χαρακτηριστικά από το «αδελφό» λειτουργικό
σύστημα iOS για τις κινητές συσκευές της εταιρίας και φροντίζει να διευκολύνει
την ανταλλαγή ψηφιακού περιεχομένου των χρηστών μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών
δικτύων όπως το Facebook και το Twitter.
Η αναβάθμιση ακολουθεί την τάση της Apple να εισάγει σταδιακά
στο λειτουργικό σύστημα για τους επιτραπέζιους και φορητούς υπολογιστές της
χαρακτηριστικά που ήδη έχουν υιοθετηθεί στις άλλες κινητές συσκευές της (iPad,
iPhone). Σε αυτό το πλαίσιο, το OS X Mountain Lion δίνει στους χρήστες τη
δυνατότητα να «ανεβάζουν» και να συγχρονίζουν περιεχόμενο στην υπηρεσία
αποθήκευσης αρχείων iCloud, περιλαμβάνει τη νέα υπηρεσία iMessage αντί του
iChat κ.α.
Αν και νέο λογισμικό μικραίνει κι άλλο το χάσμα μεταξύ των
Mac και των άλλων συσκευών της Apple, προς το παρόν η εταιρεία διατηρεί
ξεχωριστό το λειτουργικό σύστημα για επιτραπέζιους και φορητούς υπολογιστές Mac
από το αντίστοιχο σύστημα iOS για τις κινητές συσκευές της, το οποίο αναμένεται
να αναβαθμιστεί το φθινόπωρο (iOS 6). Ίσως όμως η Apple αναθεωρήσει αυτή την
πολιτική της μετά την έκδοση, τον Οκτώβριο (26/10/12), του νέου λειτουργικού
συστήματος Windows 8 της Microsoft, που δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να
χρησιμοποιούν το ίδιο λειτουργικό σύστημα σε όλων των ειδών τις συσκευές τους
(επιτραπέζιους υπολογιστές, φορητούς, ταμπλέτες κ.α.), διευκολύνοντας την ανταλλαγή
λογισμικού μεταξύ τους.
Η Apple χρεώνει 20 δολάρια για το «κατέβασμα» της
αναβάθμισης του OS X Mountain Lion, ενώ όσοι Mac αγοράστηκαν μετά τις 11
Ιουνίου φέτος, θα μπορούν να αναβαθμιστούν δωρεάν. Η Microsoft αναμένεται να χρεώσει
περίπου 40 δολάρια για την αναβάθμιση των Windows 8, ενώ οι αναβαθμίσεις στα
λειτουργικά συστήματα Linux, όπως τα Ubuntu και Debian, είναι δωρεάν.
Η κυκλοφορία του OS X Mountain Lion συνέπεσε με την
ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων τρίτου τριμήνου (Απριλίου-Ιουνίου
2012) για την αμερικανική εταιρία, τα οποία διαμορφώθηκαν στα 8,8 δισεκατομμύρια
δολάρια, αυξημένα κατά 20,5% σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό τρίμηνο, αλλά κάτω
από τις προσδοκίες των αναλυτών.
Οι πωλήσεις υπολογιστών Mac στο τρίτο τρίμηνο σημείωσαν
μικρή άνοδο 2% σε σχέση με το 2011 (4 εκατ. υπολογιστές), ενώ θεαματική αύξηση
84% εμφάνισαν οι πωλήσεις iPad (ρεκόρ με περίπου 17 εκατ. συσκευές μέσα στο τρίτο
τρίμηνο) και 28% των iPhone (26 εκατ. συσκευές). Σε λίγους μήνες αναμένεται η
κυκλοφορία του νέου iPhone 5, ενώ δεν αποκλείεται, σύμφωνα με τους αναλυτές,
και η κυκλοφορία μίας μικρότερης έκδοσης του iPad.
Παράλληλα, συνεχίζεται η επική δικαστική μάχη της Apple με
την ανταγωνίστρια εταιρία Samsung σχετικά την παραβίαση τεχνολογικών πατέντων
για την οποία η πρώτη κατηγορεί τη δεύτερη, ζητώντας μία τεράστια αποζημίωση,
ενώ και η μεγάλη κορεατική εταιρία έχει αντίστοιχες διεκδικήσεις στα δικαστήρια.
Αν και τα καρδιολογικά προβλήματα συνδέονται συνήθως με τους
ανθρώπους μέσης και τρίτης ηλικίας, μία νέα έρευνα επιστημόνων από την Ολλανδία
δείχνει ότι ακόμα και τα παιδιά δύο έως δώδεκα ετών, όταν είναι πολύ παχύσαρκα,
αντιμετωπίζουν παρόμοιους κινδύνους για την καρδιά τους.
Οι Ολλανδοί ερευνητές του Πανεπιστημίου VU του Άμστερνταμ, που
δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό Archives of Disease in Childhood,
μελέτησαν τις περιπτώσεις 307 πολύ παχύσαρκων παιδιών. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν
ότι δύο στα τρία περίπου παιδιά είχαν ένα τουλάχιστον πρώιμο παράγοντα καρδιολογικού
κινδύνου, όπως υψηλή πίεση αίματος (56% των παιδιών), χαμηλή «καλή» ή υψηλή
«κακή» χοληστερόλη (54%), καθώς επίσης υψηλό σάκχαρο στο αίμα (14%), το οποίο
μπορεί να προκαλέσει επίσης διαβήτη τύπου 2 (το 1% των παιδιών είχε ήδη τη
νόσο). Συνολικά, το 67% των παιδιών είχαν τουλάχιστον ένα παράγοντα
καρδιολογικού κινδύνου, το 17% είχαν δύο παράγοντες και το 2,5% τέσσερις ή
περισσότερους.
Μεγάλη παχυσαρκία στους ενήλικους, άνω των 18 ετών,
θεωρείται όταν ο δείκτης σωματικής μάζας, δηλαδή, το βάρος σε κιλά δια του
τετραγώνου του ύψους σε μέτρα, ξεπερνά το 35 (κιλά ανά τετραγωνικό μέτρο). Στα
δίχρονα παιδιά δείκτης πάνω από 20,5 παραπέμπει σε σοβαρή παχυσαρκία, ενώ το
ίδιο συμβαίνει όταν στα 12χρονα παιδιά ο δείκτης υπερβαίνει το 31.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μεγάλη παιδική παχυσαρκία
«μπορεί να οδηγήσει σε καρδιαγγειακή νόσο ήδη από την έναρξη της ενηλικίωσης».
Η έρευνα έδειξε ότι τα αγόρια τείνουν να είναι παχύσαρκα σε πιο μικρή ηλικία,
ενώ αντίθετα τα κορίτσια σε πιο μεγάλη. Η παχυσαρκία εξελίσσεται τα τελευταία
χρόνια σε σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα, εμφανιζόμενο σε όλο και μικρότερης
ηλικίας άτομα.
Αν ζούσε ο Φράνκενσταϊν, αυτό μάλλον θα ήταν το αγαπημένο
του ζώο! Αμερικανοί επιστήμονες δημιούργησαν μία τεχνητή μέδουσα από… σιλικόνη,
που διαθέτει όμως κύτταρα από την καρδιά ενός αρουραίου για να κολυμπάει στο
νερό ακριβώς όπως οι πραγματικές μέδουσες. Το πρωτότυπο –και αν μη τι άλλο
αμφίβολης αξίας– επίτευγμα αποτελεί ένα ακόμα βήμα στο πεδίο της βιοτεχνολογίας
και της δημιουργίας συνθετικής ζωής. Κατά τους ερευνητές, θα συμβάλει στη
δημιουργία νέων τεχνητών καρδιών για τους ανθρώπους, οι οποίες θα μπορούν να
χρησιμοποιηθούν ως μοσχεύματα.
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech)
και του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό
περιοδικό Nature, δημιούργησαν ένα «μεδουσοειδές», όπως το ονόμασαν, σε μέγεθος
κέρματος και το έκαναν να μιμείται τον τρόπο που κολυμπάει μια νεογέννητη
πραγματική μέδουσα (του είδους Aurelia aurita).
«Μορφολογικά δημιουργήσαμε μία μέδουσα. Λειτουργικά
δημιουργήσαμε μία μέδουσα. Γενετικά αυτό το πράγμα είναι ένας αρουραίος», δήλωσαν
χαρακτηριστικά οι ερευνητές. «Συνήθως όταν μιλάμε για μορφές συνθετικής ζωής,
κάποιος θα πάρει ένα ζωντανό κύτταρο και θα τοποθετήσει νέα γονίδια σε αυτό.
Εμείς δημιουργήσαμε ένα ζώο. Δεν έχει να κάνει μόνο με τα γονίδιά του, αλλά επίσης
με την μορφολογία και τις λειτουργίες του», πρόσθεσαν.
Οι μέδουσες θεωρούνται τα αρχαιότερα πολυοργανικά ζώα στη
Γη, καθώς εκτιμάται ότι υπάρχουν εδώ και περίπου 500 εκατομμύρια χρόνια. Επειδή
χρησιμοποιούν έναν μυ ως αντλία για να προχωρούν στο νερό, η λειτουργία τους,
σε πολύ βασικό επίπεδο, μοιάζει με αυτήν την καρδιάς.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ως βάση ένα ελαστικό πολυμερές
υλικό από σιλικόνη, το οποίο επικάλυψαν στην μία πλευρά με ζωντανά κύτταρα
καρδιάς αρουραίου. Η «μέδουσα» άρχισε να κινείται μέσα στο νερό, όταν οι
ερευνητές τη διαπέρασαν με ηλεκτρικό ρεύμα συχνότητας ενός Hertz, το οποίο
ώθησε τα κύτταρα της καρδιάς να συστέλλονται και να διαστέλλονται εναλλάξ. Με
κάθε συστολή, η «μέδουσα», που έχει εμφάνιση λουλουδιού με οκτώ πέταλα,
προχωρούσε προς τα εμπρός. Ο τρόπος κίνησής της μοιάζει πάρα πολύ με αυτόν της
αυθεντικής μέδουσας.
Οι ερευνητές χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για το επίτευγμά
τους και ήδη έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν ένα πιο πολύπλοκο θαλάσσιο οργανισμό
που θα έχει επίσης ένα απλό «εγκέφαλο» και θα αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα
(πηγές φωτός, αναζήτηση τροφής κ.α.), με τελικό στόχο να δημιουργήσουν μία
καρδιά. Προς το παρόν, όπως είπαν, η τεχνολογία τους μπορεί να αξιοποιηθεί για
τη δοκιμή της αποτελεσματικότητας νέων καρδιολογικών φαρμάκων, αντί να γίνονται
ακριβά τεστ σε ζώα.
Επίσης το νέο επίτευγμα θα μπορούσε να αποβεί πολύ χρήσιμο
στη δημιουργία καλύτερων εμφυτευμένων ιατρικών συσκευών, καθώς οι Αμερικανοί
ερευνητές πέτυχαν να κινήσουν την «μέδουσα» όχι με την ηλεκτρική ενέργεια
κάποιας μπαταρίας, αλλά μέσω της κίνησης των καρδιακών μυών. Για παράδειγμα, θα
μπορούσε να κατασκευαστεί μελλοντικά ένας βηματοδότης από βιολογικά υλικά, που
θα λειτουργούσε αυτόνομα επί χρόνια, χωρίς πλέον ανησυχία για τις μπαταρίες
του.
